Vita vya Siffin vilitokea mwaka 37 Hijria, sawa na mwaka 657 Miladia, katika eneo la Siffin karibu na Mto Euphrates nchini Syria. Vita hivyo vilipiganwa kati ya jeshi la Imam Ali bin Abi Talib (a.s.), Khalifa na Imam wa Waislamu, dhidi ya jeshi la Muawiya bin Abi Sufyan, aliyekuwa gavana wa Syria na alikataa kutoa kiapo cha utii kwa utawala wa Imam Ali (a.s.)
Chanzo cha mgogoro huo kilikuwa na madai ya kwamba Muawiya alitaka kulipiziwa kisasi mauaji ya Khalifa Uthman bin Affan. Imam Ali (a.s.) alisisitiza kuwa haki ilipaswa kutekelezwa kwa utaratibu wa kisheria baada ya ya dola kutulia. Hata hivyo, Muawiya aliendelea kutumia suala hilo kuhalalisha upinzani wake dhidi ya utawala halali wa Imam Ali (a.s.).
Mapigano makali yalipotokea, jeshi la Imam Ali (a.s.) lilianza kupata ushindi, huku Malik al-Ashtar, mmoja wa makamanda mashuhuri wa Imam Ali (a.s.), akikaribia kufikia kituo cha jeshi la Muawiya. Katika hatua hiyo, jeshi la Muawiya, kwa ushauri wa Amr bin al-Aas, liliinua nakala za Qur’ani kwenye mikuki likitaka Qur’ani itumike katika kusuluhisha mgogoro. Baadhi ya wanajeshi wa Imam Ali (a.s.) walishinikiza mapigano yasitishwe, licha ya Imam kuwaonya kuwa hatua hiyo ilikuwa hila ya kisiasa.
Mwisho, suala hilo lilipelekwa katika usuluhishi, japokuwa mchakato wake haukuleta suluhisho la haki. Badala yake, uliudhoofisha utawala wa Imam Ali (a.s.), ukaimarisha nafasi ya kisiasa ya Muawiya na kusababisha kujitenga kwa kundi lililokuja kujulikana kama Khawarij.
Vita vya Siffin vinatufundisha umuhimu wa kusimama upande wa haki, kuwa na uelewa wa kina wa dini na kutoruhusu maandiko matakatifu kutumiwa kama kifuniko cha malengo ya kisiasa. Pia vinaonesha kuwa kutomtii kiongozi wa haki na kukubali propaganda kunaweza kuleta migawanyiko mikubwa katika jamii. 